De Maltese vennootschapsbelasting (corporate income tax) bedraagt 35 procent over de wereldwijde winst van een in Malta gevestigde vennootschap. Dit nominale tarief is een van de hoogste in de EU en wordt vaak verkeerd begrepen: het is bewust hoog vastgesteld omdat het Maltese belastingstelsel op het imputatieprincipe is gebaseerd. De 35 procent is geen einddruk, maar de basis voor de daaropvolgende belastingteruggave aan de aandeelhouders. Bij handelsinkomsten ontvangen niet in Malta gevestigde aandeelhouders een teruggave van 6/7, wat leidt tot een effectief tarief van circa 5 procent.
Malta belast vennootschappen volgens het wereldinkomenprincipe: een in Malta gevestigde (resident) vennootschap is belastingplichtig voor haar volledige wereldinkomen. De fiscale vestigingsplaats hangt ervan af of de vennootschap in Malta is opgericht of dat haar management en controle in Malta worden uitgeoefend. In Malta opgerichte vennootschappen zijn automatisch fiscaal inwoner. De belastingplicht omvat handelsinkomsten, vermogenswinsten, rente en royalty's. Op dividenden die een Maltese vennootschap aan een andere Maltese vennootschap uitkeert, wordt geen afzonderlijke bronbelasting geheven.
De effectieve belastingdruk van een Malta-structuur hangt af van meerdere factoren: het soort inkomsten (actief versus passief), de woonplaats van de aandeelhouders, de toepasselijkheid van belastingverdragen en de naleving van de substance-eisen. De 5 procent is geen automatisme - zij vereist een correcte structuur, tijdige verzoeken bij de Commissioner for Revenue en het nakomen van alle complianceverplichtingen. Ondernemers moeten ook rekening houden met de lopende kosten voor boekhouding, audit en regulatorische compliance, die bij kleine structuren een onevenredig groot deel van de belastingbesparing kunnen opslokken.
